Jean Noté (1858-1922)

Deze beroemde bariton studeerde na zijn arbeider-en militaire loopbaan aan het conservatorium te Gent. Hij debuteerde er in 1884 en zong er tot 1912. Hij liep op alle nationale en internationale podia en con de vergelijking doorstaan met tijdgenoten zoals Tittu Ruffo, Giuseppe De Luca, Marcel Journet en Victor Maurel om er maar enkele te vernoemen.
Deze historische opname van 1904 is rechtstreeks opgenomen van een 78 toerenplaat en op een grammofoon van 1905. Zo krijg je de indruk hoe onze voorouders naar grote stemmen uit hun tijd konden beluisteren. Om zoveel mogelijk de intensiteit van de originele stem te bewaren is geen gebruik gemaakt van filters en ruisonderdrukkers.

Jean Noté " Il Trivatore " 1903.

De aria uit " Il Trovatore " gezongen door Jean Noté (1958-1922), " In balen del suo sorriso " is in het Frans gezongen en de opname is van 1903.

jena Noté - Donizetti (1910)

Jean Noté zingt uit " lucia di Lammermoor " van Donizetti, de aria en het cabaletta van Henry Ashton " D'un amour qui me brave ".

Nean Note (1858-1922)

jean Noté was ook een geliefde gast op concerten met liederrecitals, hier een van zijn vroegste opnames (1902) " La Charite " van Fauré (1845-1924). Het label Phaté ontwikkelde de eerste shellac vlakke platen als overgang van de wassen Edisonrollen van. De afspeelsnelheid was 88 toeren/minuut ze werden dan ook maar langs één geperst. Om de speeltijd te verlengen werden ze later langs beide kanten afspeelbaar en later werd de diameter vergroot van 25 naar 30 cm. en rond 1920 bestonden er ook fonoplaten van 50 cm. Dit kon men niet aanhouden en werd er internationaal een standaard afgesproken van 30 cm en een afspeelsnelheid van 78/minuut. Na 1920 begon met elektronische opnamen te experimenteren en verdwenen de akoestische opnamen , hierdoor verbeterde de klankkwaliteit enorm.